อารยะธรรมบนความโกง

ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ-สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว  คติประจำใจที่ผมมักจะได้ยันบ่อยสมัยมัธยมปลาย ผู้ที่พูดไม่ใช่ใครที่ไหน อาจารย์ที่ปรึกษาผมเอง แม้ผ่านมาเกือบ 4 ปีแล้ว คติประจำใจนี้ยังคงวนเวียนและพบเห็นได้อยู่รอบๆตัว แปลกใจนะครับ

คนมีอำนาจบารมีหาคนดีน้อยเสียเหลือเกิน มองไปทางไหนก็เห็นคนมีอำนาจใช้อำนาจกอบโกย สร้างประโยชน์ให้พวกพ้อง มันมีในทุกอาชีพในทุกสังคมครับ แต่ที่เราเห็นกันถนัดตาและมีผลกระทบสะท้อนคงเป็นอาชีพนักการเมือง อาชีพที่ถือว่ามีภาระหน้าที่ใหญ่หลวงในการดูแลทุกข์สุขของประชาชนในประเทศ แต่กลับมีการคอรัปชั่น โกงเล็กโกงน้อยกันบ่อยๆ คนดีที่พอมีอยู่บ้าง ก็ถูกสกัดขาล้มไม่เป็นท่า บางคนถึงกลับย้ายค้างเปลี่ยนขั้วตามน้ำกันไป โดยใช้ตรรกะที่ว่า”ใครๆเขาก็ทำกัน” ช่างน่าผิดหวังสิ้นดี อย่าไปไกลอื่นเลย เด็กเดียวนี้ก็เริ่มนิสัยการโกง ตั้งแต่ลอกข้อสอบ  เปลี่ยนผลงาน ไม่ต้องถามไกลอื่น ผมก็เคย…เฉพาะลอกข้อสอบนะ ก็นะใครๆเขาก็ทำกัน นั้นเห็นไหมจะไปว่าใครเขาได้ กูก็เป็น… บางที่เรื่องเล็กๆที่เรามองว่าขำๆ อาจจะไม่ขำอย่างที่เป็น เพราะนิสัยเกิดจากการฝึกฝน ทำสม่ำเสมอ จึงติดเป็นนิสัยและกลายเป็นสันดาน ถ้าเราฝึกนิสัยลอกข้อสอบ ทุจริตเรื่องต่างๆไปตลอด คิดว่าภายภาคหน้าเราจะเป็นผู้ใหญ่ที่ดีรึเปล่า จริงอยู่ที่เราอาจแย้งได้ว่า ก็ผู้ใหญ่ที่มีอำนาจทั้งหลาย แม่งยังโกงได้ชั่วได้ เราทำนิดๆหน่อยๆคงไม่เป็นไร ไม่ได้ครับ เมื่อเรารู้ว่ามันคือสิ่งไม่ดี เราต้องไม่ทำ รู้ว่าอะไรสกปรกอย่าไปเหยียบ เคยเหยียบแล้วก็อย่าไปทำซ้ำ เราคงไม่อยากจะสืบต่ออารยะธรรมความโกงของผู้ใหญ่โกงๆหรอกเนอะ  รุ่นเขาเราคงเปลี่ยนยาก เหมือนสุภาษิตโบราณ “ไม้แก่ดัดให้ดียากยิ่ง หักมันทิ้งง่ายกว่า” โบราณไหนเนี้ยไม่เคยได้ยิน  ยุคนี้อะไรก็เร็วมันต้องมีอัพเกรดสุภาษิตบ้างเป็นธรรมดา ฉะนั้นปล่อยให้พวกหัวหงอกโกงกินมันตายไปกับอารยะธรรมบนความโกง เรามาสร้างอารยะธรรมรุ่นใหม่ที่ปลอดคอรัปชั่น สืบทอดอารยะธรรมไปให้ลูกให้หลาน…เราจะได้มีคนดีอยู่ในทุกสายอาชีพ โดยเฉพาะอาชีพนักการเมือง


การมีอำนาจอยู่ในมือ ถ้าคนคนนั้นเป็นคนดี เจริญครับ แต่ถ้าเป็นคนชั่ว ฉิบหาย แน่นอน แปลกแต่จริงครับ คนดีมักไม่ค่อยรวมตัว แต่พวกคนชั่วกลับรวมเป็นขบวนการ อันนี้ผมเคยเจอกับตัว เหตุการณ์นั้นทำให้ผมหมดศรัทธา ผมไม่ได้ดีเด่อะไร แต่ผมยึดความถูกต้องเป็นหลักดำรงชีวิต พอผมเองเจอคนรวมงานที่ทุจริต ไม่ใช่แค่คนเดียว แต่เกือบทั้งแผนก เรารู้สึกว่าความเชื่อเริ่มสันคอน แม้จะไม่ใช่เรื่องใหญ่โต แต่มันผิดเต็มประตู ผมอยู่ในสถานการณ์ที่ทำอะไรไม่ได้เลย อีกฝ่ายมีอำนาจเหนือกว่ามาก แค่คิดจะอ่าปาก ก็ไม่มีใครเชื่อ น่ากลัวมากครับ เรื่องทำผิดเป็นขบวนการ ตระกะน่ากลัว “ใครๆเขาก็ทำกัน ไม่เห็นจะแปลก” ใช้กันทุกวงการ ทุกบ้านทุกเมือง แต่ละคนไม่ยอมใครเลย ในเรื่องไม่ดีเนี้ย อีกฝ่ายโกงเท่าไหร่ ถึงที่ตัวเองต้องโกงมากกว่า มีอำนาจ มีขบวนการ ฝ่ายไหนไม่เห็นด้วย คนไหนไม่ตามน้ำ ก็อยู่ยาก ไม่รู้ว่าวันไหนจะโดนกลืน จนเดียวนี้ประชาชนตาดำๆเริ่มเอือมละอา นักการเมืองคนไหนก็ได้ แต่ขอหน่อย “โกงได้ แต่ขอให้มีผลงาน” ตระกะที่ถอยจนถึงทางตันไม่มีทางเลือกของหลายคน เอ้าว่ะ ถ้ากำจัดการโกงไม่ได้ ก็ขอให้โกงแล้วมีผลงานจับต้องได้ ประชาชนได้ใช้หน่อยเถอะ… ผมว่าผมก็เริ่มคิดแบบนั้นแล้วละครับ สุภาษิตอีกชุดหนึ่งก็ออกมาจากหัวเช่นเดิม “กำขี้เลื้อย ดีกว่าตด” ขี้เลื้อยก็ยังดี เอาไปทำประโยชน์ได้บ้าง แม้จะไม่เท่ากับไม้ก็ตาม  ถึงยังไงเราก็ต้องอยู่ในโลกที่ปนด้วยอารยะธรรมบนความโกง ขอเพียงรักษาจุดยืน ไม่ให้ถูกกลืนกิน  ใช้อำนาจอันน้อยนิดพยุงอารยะธรรมอันดี จนกว่าอารยะธรรมโกงกินจะสาบสูญ แต่คงอีกนานว่ามะ  คติประจำใจ”ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ-สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว”ที่อาจารย์ผมสอน คงจะเป็นเพียงแค่นามธรรมโก้หรู ถ้าไม่มีใครเอามาใช้ โดยเฉพาะพวกอำนาจมากทั้งหลาย

เขียนเมื่อ วันพฤหัสบดีที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>