ดวงดาวบนฟากฟ้า

ดวงดาวบนฟากฟ้า

ดวงดาวบนฟากฟ้า

เดอะสตาร์ ค้นคว้าฟ้าดาว รายการที่ค้นหาบุคคลที่มีความสามารถมากที่สุด คัดเลือกเข้าสู่บ้าน เพื่อเก็บตัวฝึกฝนประสบการณ์ ความรู้ ทักษะการร้อง เล่น เต้น และการแสดง แปดในหลายพันหลายหมื่นคน จะถูกคัดเลือกคัดสรรคอย่างเข้มข้น จนได้ดาวทั้งแปดดวง ที่เจิดจรัสที่สุด

การเป็นดาวหรือการชนะเลิศ สำหรับผมไม่ใช่ประเด็นสำคัญ แต่เส้นทางของการเป็นดาว น่าสนใจมากกว่า ดาวบางดวงกว่าจะเจิดจรัสเปล่งแสงจนคณะกรรมการยอมรับได้ ล้วนผ่านความมานะ อุสาหะมาก ไม่ว่าจะเป็นการฝึกฝน ฝึกซ้อม ร้อง เต้น บางคนพลาดจากปีที่แล้ว ก็ไปลุยเพิ่มทักษะให้ตนเอง เพื่อรอเวลากลับมาแสดงความสามารถ ทุกคนหวังจะได้เป็นส่วนหนึ่งของดวงดาวทั้งแปด นี้คือการแข่งขัน


ไม่ต้องแปลกใจ เราทุกคนล้วนกำลังแข่งขัน ทั้งแข่งขันกับตัวเอง แข่งขันกันหน้าที่การงาน แข่งขันกับคนรอบข้าง เพราะเราเองก็หวังอยากจะเป็นดาว ดาวที่ประสบความสำเร็จ…….. บนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ ไม่ได้จำกัดพื้นที่แค่ ดาวเพียงแปดดวงหรอกครับ เราเองเป็นดาวได้ มันมีพื้นที่บนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่สุดประมาณจะนับได้ แต่เพียงแสงของเราจะเปล่งความสว่างไสวหรือริบหรี่มันล้วนอยู่ที่เราเองจะ สร้างมันขึ้นมาได้แค่ไหน คนที่พลาดหวังกับการคัดเลือกเป็นดาวในเดอะสตาร์ ไม่ใช่เขาไม่มีความสามารถ แต่ยังไม่ถึงขั้น เมื่อเราไม่ถึงขั้นก็ไม่ใช่ว่าเราจะไปต่อไม่ได้ แค่เราเองต้องพัฒนาทักษะของเราให้เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม ยิ่งพัฒนา คนเราย่อมไม่เหมือนเดิม เพราะมันจะเก่งขึ้นกว่าแต่ก่อน ชำนาญมากกว่าเก่า และเข้าใกล้เป้าหมายที่อยากจะทำมากขึ้น หลายคนเข้าไปพิสูจน์คัดเลือกรายการเดอะสตาร์ เพื่อหาจุดบกพร่องของตนเอง และนำกลับมาแก้ไข หลายคนพลาดหวังและอายุเกินที่จะมีโอกาสแสดงความสามารถที่จะเป็นดาวในเดอะสตา ร์ แต่คุยอย่าลืมครับว่า บนท้องฟ้าไม่ได้มีที่เพียงดาวทั้งแปดดวงเท่านั้น แต่ยังมีอีกหลายแห่งให้ดาวอย่างคุณเข้าไปพิสูจน์ ความสำเร็จไม่ได้มีอยู่ที่เดียว จุดเดียวซะเมื่อไหร่ มันมีอยู่ทุกที่ แค่อย่ายอมพ่ายแพ้ เพราะยิ่งคุณแพ้มากเท่าไหร่ คุณจะรู้จักตัวเองดีมากเท่านั้น เหมือนกับการ์ตูน ดราก้อนบอลแซท “ทรงโมกุล” พระเอกของเรื่องที่เป็นชาวไซย่า ยิ่งต่อสู้และพ่ายแพ้จนเจ็บหนักเท่าไหร่ เมื่อหายดีเขาจะเก่งขึ้นกว่าเดิมเท่านั้น แบบนี้เรียกว่า ยิ่งเจอศึกหนัก ยิ่งแข็งแกร่ง ยิ่งผ่านเกาะแก่ง ยิ่งชำนาญ

คนทุกคนไร้ขีดจำกัด ยิ่งล้มมากเท่าไหร่ ยิ่งลุกได้เร็วและไม่เจ็บมากเท่านั้น ฉะนั้นนะครับ แม้วันนี้เราจะยังอับแสงอยู่ แต่ไม่นานหรอกครับที่เวลาของการเปล่งแสงจะมาถึง ขอเพียงอย่ายอมแพ้ อย่าเลิกล้ม เพราะเมื่อวันนั้นมาถึงแสงที่คุณเปล่งออกมาจะเจิดจรัสและยั่งยืน เพราะผ่านกาลเวลาแห่งความเพียร

เขียนเมื่อ วันจันทร์ที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2556

You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>